le Jacquesman parmi les autres

Koppenberg, snik

2006-11-08T15:52:00.000+01:00

Eerst verbijstering, dan extatische woede, nu enkel nog teleurstelling en rouw zijn de emoties die ik voel, nu ik toevalligerwijs te weten ben gekomen dat de Koppenberg niet meer in het parcours zit van de Ronde.
Wat moet ík dan gaan doen? Wie gaat er nu voor míj zorgen? En we hebben het altijd zo goed gehad samen, nooit een woord van afgunst of nijd, altijd goedgeluimd, nooit een kwaad gebaar is er gevallen. Ik zal het leven verder door moeten met het litteken dat achterblijft nu een trouwe minnares van mij is weggerukt uit mijn hart. Ik zal nog wel lachen, maar niet meer zoals vroeger. Ik zal nog blij zijn, maar niet meer zoals vroeger. Ik zal nog huilen, maar enkel harder dan vroeger.

Autodelen in Mechelen

2006-11-07T18:40:00.000+01:00

Alweer een nieuw spannend avontuur gelanceerd: het autodelen maakt nu ook deel uit van mijn leven. Voor alle mensen zonder auto die graag in een azuurblauwe Ferrari Punto at cost zouden willen scheuren: geef me een seintje, en ik geef u een contractje.
Vroem vroem, ik ben er alweer mee weg !
Autodelen Mechelen

Knotsenbol

2006-08-02T13:13:00.000+02:00

De sjampie was lekker en overvloedig, dus dat was OK, maar gisteren heeft het verschrikkelijke lot alweer toegeslagen. Een verdwaasde pipo is achteruit tegen mijn azuurblauwe Ferrari Punto geknald, en heeft daar lelijk huisgehouden. Meer kan ik er niet over kwijt, het gerechtelijk onderzoek loopt nog.

Sjampie

2006-07-26T08:37:00.000+02:00

Vrijdag gaan we naar de Sjampie-streek om feest te vieren. Graag had ik van de deelnemers enige zin voor verantwoordelijkheid gevraagd. Zij kunnen die kweken op deze door de overheid van Florida gesponsorde website. Bedankt hiervoor.

Verontschuldigingen

2006-07-24T13:24:00.000+02:00

Gelieve mij te verontschuldigen, lieve lezer, voor de vrijpostigheid waarmee ik nagelaten heb u te informeren over het reilen en zeilen mijns levens. De uitvluchten die ik hieronder zal opwerpen zijn geenszins van die aard enige verschoning te kunnen inroepen, maar uit maatschappelijke gewoonte zal ik ze toch maar opbrengen:
- ik ben op reis geweest naar la Provence Verte, en daar was het veel te warm.
- hier in België is het ook veel te warm
- er is bijna niets spannends gebeurd in mijn leven

tot vorige donderdag akkerdjie, amai mijnen djiffel. Toen ben ik gewapend met een dosis lef, een goed gemoed en mijn broer naar de Goudvoorn geweest. We hebben onszelf daar twee visstokken gekocht, een koppel haken, dobbers, loodjes en onthakers, en vooral een volle bak maaikes. Daarna zijn we naar de vaart gereden en hebben ons daar overgegeven aan drie volle uren ongebreideld visplezier. Ik vergeet u nog te vertellen over het tweede belangrijkste attribuut dat we bijhadden: een koude frigobox; en het belangrijkste: frisse pinten.

Met veel trots meld ik u dan ook dat ikzelf twee rietvoorns gevangen heb, en mijn broer één rietvoorn. Al wie wil komen vissen met mij, kan via comments hieronder een afspraak boeken.

Congé avant la porte

2006-06-20T09:41:00.000+02:00

De vakantie staat voor de deur. Een gezellige nervositeit bouwt zich op ten huize Jacquesman. Voor het eerst sinds lang worden de wasmanden eens volledig geledigd, het wasmachien volledig gevold. Gisteren ben ik nog in allerijl naar de Zeeman geweest voor een korte broek of tien, maar helaas, ik vond niet echt mijn genre. Mijn genre, dat is in de eerste plaats heel goedkoop, omzeggens verniet, en daarbij ook nog supergroovymegacool, in een woord Zeeman dus. Maar niet gisteren, dus ga ik vandaag eens in de Wibra snollen.
Ik ben ook content dat ik een week die dikke hommel van boven ons niet meer moet tegenkomen. Dat schepsel heeft het gewaagd mijn Samick te bekritiseren ('waa worre doa zot vàn'). Trieste zaak, zo weinig zin voor esthetiek.
bzzzzzzzzzzzzzzzzz, ik ben er mee weg.

Hittegolf

2006-06-14T08:06:00.000+02:00

Het is, mon dieu warm, ook in Mechelen. Mijn vingers zijn gesmolten, mijn verstand gebakken, mijn libido gefrituurd en mijn goesting verdampt. Komt daar nog een ongelooflijke drukte bij, en niet in het minst op den travoo, waar ik nu niet alleen het werk moet doen van manager, maar ook nog zelf moet werken ook! Dan kan je jezelf wel inbeelden hoe weltevree ik was toen ik enkele weekends geleden de trein naar Holland pakte, en daar bij wijze van welkom het volgende meemaakte. In Roosendaal meldde de machinist dat de trein niet meer verder kon, maar geen nood, iedereen kon rustig overstappen op een andere trein die nog in aantocht was. Zo gezegd zo gedaan, en een kleine duizend man stapt uit de sjokvolle trein om zich in een gedisciplineerde rij naar het andere perron te begeven. Ik heb zelden zo'n vol perron gezien, en ik besefte, mon cher Jacquesman, hier zit iets niet in den haak. Ik nam toen de tegendraadse beslissing om toch terug in de eerste trein te gaan zitten, en ziehier, het spul zette zich in beweging. Ik kan je verzekeren, dat was een heel comfortabele voortzetting van de reis, zo in een lege trein! De NS weet zijn Belgische klanten te verwennen.
(Op de bestemming aangekomen - Dordrecht of all places - bleek het comfort van korte duur: een bed and breakfast in een klein rijhuis waar een een gezin met 7 kinderen woont, geen goed idee).
jopla hie jopla hoo, ik begin aan den travoo!

Examen

2006-06-01T19:07:00.000+02:00

binnen enkele stonden sta ik voor de eerste grote proef van de eindejaarsprijskampen: het theoretisch examen. Zemelachtig als een mol heb ik al de hele week rondgelopen, een broek vol diarree, een maag vol kriebels, en darmen vol kronkels. En ik had me vergist van datum. Ik dacht mon dieu mon saint dat het maandag reeds demolition day was.
Maar hoe zou je zelf zijn, als je meer dan een halve bladzijde theorie moet kunnen reproduceren? Zelfs je schoenen zouden vol diarree zitten, niewaar? Ik hoop dat ik schuins achter die blonde veertienjarige kan zitten. Als ze me dan betrappen op afkijken, kan ik nog altijd als uitvlucht placeren dat ik probeerde in haar décolleté te gluren. Zo bekeken kan me eigenlijk niets overkomen !

Stemmingmakerij

2006-05-25T13:20:00.000+02:00

Vandaag wordt mijn piano gestemd. Door een visueel andersvalide pianostemmer. Die knakkers lopen niet dik gezaaid, en ik heb dus serieus moeten zoeken om er een te vinden. Ik ben de brave jongen om 11h22 aan het station van Mechelen gaan afhalen. Het eerste wat mijn steeds weer verrassend vriendinnetje aan dien tip vraagt om half twaalf 's morgens: 'en, pintje hebben?'. Precies of ik zou een zatte pianostemmer aan mijn Samick tolereren, zeker?

Heavy, man, heavy

2006-05-22T11:00:00.000+02:00

Akkerdjuffel mijne snuffel, een Samick weegt zwaar. Maar mijn sympathische vrienden van Dockx hadden mij een Mercedes Vito Mini-Van verlapt, én een rolblok, en alles wat je dan nog nodig hebt, is een frisse portie inzicht, moed en volharding. En gelukkig hadden we dat. En alzo staat er nu een mahonie-achtig meubelstuk van Koreaanse makelijk in mijne living, en mits wat coördinatie is het mogelijk om er een tof deuntje uit te krijgen.
Waar ik u echter over spreken wou, is de Hanswijkprocessie, waarvan ik gisteren getuige mocht zijn:
Een schip met koopwaren kwam langs de Dijle aan; aan boord bevond zich ook een houten Mariabeeld. Ter hoogte van Hanswijk liep het vaartuig vast. Na vergeefse pogingen om het weer vlot te krijgen, brachten de bootslui het beeld aan wal en het schip kwam los. Duidelijk teken dat Maria hier haar verblijfplaats koos.
En daarom loopt er jaarlijks een bende schalullen rond in middeleeuwse kledij door de Mechelse straten, polyfone liederen zingend en pijn hebbend aan hun voeten van hun schoentjes die veel te klein zijn. En zij drinken hierbij weinig tot geen bier.
Ich verstehe es nicht.

Vele dingen heb ik u te melden

2006-05-15T08:16:00.000+02:00

ten eerste, ook de VLD van Mechelen weet wat feesten is, niet enkel den socialist. Onder impuls van de upcoming lady van het lokale bestuur, tevens een long-time-no-see vriendin van mijn frivole levenspartner, werd er gejived en geshaked, gehesen en gezongen, beleefd en bedongen. Ik was erbij, en enkel Bartje zweette harder dan mezelf.
ten tweede, mijn vingers zijn groener dan ooit voorheen, en de toevallige passant die vanuit de Korte Pennincstraat richting Karmelietenstraat wandelt, zal zijn ogen uitwrijven bij het zien van al die wonderen der flora die mijn balkon en vensterbanken zullen tooien. Basis van dit succesverhaal is volgend geheim: humus afgeschraapt van Herenthouts loofbosbodem, gemengd met compost van eigen kweek.
Ten derde, ik ben weer op koperspad. Gisterenavond, zondag om half tien 's avonds, in allerijl in Opglabbeek gearriveerd ter schouwing van een pareltje van Koreaanse muziektechnologie, een échte Samick. World class craftmanship, behalve dan die valse sol. Probleem is wel dat die piano niet in mijn Ferrari Punto geraakt, en Opglabbeek is verdomme ver om ze te voet te duwen, of op mijnen bult naar huis te voeren. Iemand suggesties?

Eat This !

2006-05-11T07:35:00.000+02:00

Blij blij meedoen,
ja, dat willen wij,
kom in onze kring,
kom in de vriendenrij,
samen vrolijk delen,
samen vrolijk zijn,
we maken van ons leven een heerlijk feest,
gedragen door de zon en door Jezus' lieve geest.

Warning

2006-05-04T12:52:00.000+02:00

Knoflook, het sympathieke stinkerdje in moeders keuken, is een gevaarlijk goedje. Dit heb ik aan den teren lijven ondervonden. Ik had in een of ander gerecht verse knoflookteenjes gezwierd, en hiervoor had ik uiteraard die teentjes moeten ontdoen van die vervelende velletjes errond, met de handen.
Even later had in een ongecontroleerd moment met deze handen een kort contact gemaakt met mijn scrotum (sjakosj, zak, hoe je dat ding ook wil noemen). Begon dat daar te jeuken, jongens, dat had geen naam. Ik verzeker u, beminde gelovigen, de tranen stonden in mijn ogen. Ik zo gauw als ik kon in een lauw bad gaan zitten, nog veel meer pijn, echte door merg en been snijdende pijn, een pletwals van pijn, een gierend knarsend vermalend verscheurend gevoel aan mijn sjakosj, dat ondertussen een duivelse kleur had aangenomen. Vierendelen, hara kiri, kielhalen, 't verdween allemaal in het niets. Gekerm, geroep, gebleit, gekreun, gejammer, gemekker, niets mocht helpen aan deze pijn. Echt pijnlijk.
Gelukkig was na twee Dafalgans het ietsje beter, en was na twee dagen alles voorbij, maar past er mee op, met verse knoflook, past er dedzju goed mee op!

Paleisrevolutie

2006-04-19T11:18:00.000+02:00

bericht aan alle werkenden op aarde: weest niet naïef, weest niet te goed van hart.

Gisteren ben ik van dichtbij getuige geweest van bedrijfspolitiek op zijn kleinst, of hoe mensen elkaar zonder reden een dolk in de rug draaien om hun eigen bekrompen doelstellingen te bekomen (die, omdat ze zodanig gedissocieerd zijn van die van anderen op de lange termijn toch gedoemd zijn om te mislukken).
Wil je een promotie maken die je niet verdient en die niemand je gunt, dan is dit een beproefd recept:
1. Doe geen kloot van uw eigen taken, en schuif consequent de schuld af op anderen.
2. Zoek een medestander om te gaan klagen bij de baas van uw baas, over uw baas, en wel op zo'n manier dat uw baas opzij geschoven wordt, maar ook zodanig dat het geen eenmansactie van uzelf is, en je dus weer de schuld kan afwentelen.
3. Sjot dan uw medestander opzij, en vrij de baas van uw baas op om aan u de functie te geven.

Mensdom? Domme mensen!

busy bee

2006-04-14T09:40:00.000+02:00

Het is weer een tijdje geleden dat ik jullie verbleden heb met een kort relaas van de avonturen en spektakelstukken die ik heb mogen meemaken in mijn bewogen leventje. Over de Ronde van Vlaanderen is al meer dan genoeg geschreven, maar toch wou ik nog even extra vermelden dat de braadworsten op de Muur van Geraardsbergen verdomd lekker smaken.
Ondertussen heb ik nog een nieuwe stofzuiger aangekocht, samen met mijn vermakelijke levensgezellin. Uiteraard kiezen wij enkel voor het beste van het beste, en dat is een prachtexemplaar van Nilfisk geworden, slechts 57 dB luid. Niettegenstaande dat dit een mooie ontwikkeling is, denk ik met diepe droefheid terug aan Blackie, mijn robotstofzuiger / huisdier die na een schielijk accident en een korte maar pijnlijke ziekte reeds meer dan een jaar in een diepe coma ligt.
Ook heb ik me weer eens op het culturele pad gewaagd, niet als toehoorder, maar alweer als performer. Omwille van mijn jarenlange wetenschappelijke ervaring in het HIV - AIDS veld, ben ik uitgenodigd geweest om bij de bekende serviceclub Vriendschap, Ontspanning, Cultuur (VOC) een lezing te brengen over dit onderwerp. Wild enthousiast was het publiek, en meer dan 1 pittige grol over condooms en promiscuïteit is versleten dien avond.
En morgen staat er alweer een groot evenement op het programma: de oude rockers uit Lier the Wolfbanes brengen een serenade ten berde voor mezelf en een koppel kameraden. Dat gaat weer shaken worden...

Veel kusjes en groetjes!

Doe eens iets tof. Bezoek Mechelen. www.mechelen.be

Politics politics

2006-03-28T19:06:00.000+02:00

Vrijdagavond, na een verbluffende 5de plaats op een lokale quiz, had ik alweer een illuster idee opgevat. Laat ons eens naar een feestje gaan in het plaatselijke CC. Zo gezegd, zo gedaan! Waren wij daar toch wel niet op een Socce-fest terechtgekomen zeker. Na een korte blik gewisseld te hebben met Patje Janssen, ben ik resoluut op Steve himself afgelopen, en heb hem geïnterpelleerd over zijn aantrekkingskracht ten opzichte van het vrouwelijk geslacht. Zijn antwoord ken ik niet meer, maar mijn carrièrepas naast Freya ligt geplaveid.

Il Principe

ah ja, voor de muziekliefhebbers

Stof tot nadenken

2006-03-22T18:37:00.000+01:00

Dat mechelen uitblinkt in cultuur hebt u reeds op andere pagina's mogen ontdekken. Maar nu wordt de lat nog een klein stukje hoger gelegd (2 meter Tia, je kan het). Er wordt gequizd dit weekend in het Mechelse, en bibip gaat er bij zijn. Ik heb een ijzersterke ploeg rond mij verzameld, en eendrachtig zal er naar een mooie ereplaats gestormd worden.
Mijn eigen specialisme op zulke quizen is meestal de gehele wereldgeschiedenis in al zijn aspecten. En die biedt genoeg stof tot nadenken me dunkt

Feest

2006-03-14T20:01:00.000+01:00

Beste vrienden,
onlangs heb ik een groot feest gegeven. Er waren heel veel mensen en iedereen vond het plezant. Ze hebben ook veel van mijn wijn gedronken. Dat vond ik fijn, want dan voel ik mij aanvaard. Ik ben tot half zeven wakker gebleven die nacht. De dag erop was ik wel wat moe, en ik had ook een beetje pijn aan mijn knar, zeker toen om twaalf uur de buurman al voor de deur stond met een petitie om te tekenen. De buurman bekeek mij nogal raar, en ook de flessen drank die nog her en der verspreid lagen. Al een geluk dat mijn kameraad in de logeerkamer was blijven liggen totdat de buurman weg was! Maar de buurman is een toffe pee, en vooral zijn dochter die in de zomer halfnaakt ligt te zonnen onder mijn balkonnetje vind ik wel te pruimen. Neenee, een goede buur is beter dan een verre vriend.

Happy Birthday to myself

2006-03-08T11:00:00.000+01:00

Na 29 jaren in dit leven maak ik het testament op van mijn jeugd. Niet dat ik geld of goed ga weggeven, voor gulle jongen heb ik nooit gedeugd. Ik heb nog wel verklooide idealen, wie ze hebben wil die mag ze komen halen, maar niemand vindt ze echt fijn.

Dit gezegd zijnde weze het duidelijk dat ik vandaag mijn verjaardag vier. Dit jaar ga ik hiervoor eens echt iets wilds ondernemen. Ik heb namelijk een bomma-koffiehuisje gevonden in de buurt van de Zeeman waar elke jarige een gratis pannenkoek krijgt, en de knakker die dat beweerd heeft, die ga ik aan zijn woord houden.

Naast dit plezier van de pannenkoek moet ik echter ook het besef torsen dat deze verjaardag evenzeer betekent dat er alweer een verjaardag minder te vieren zal zijn voor mij. De eeuwige strijd tussen leven en dood wordt pijnlijk in het licht gebracht op dagen als vandaag, het efemere moment waarop op ik als 92-jarige leeftijd mijn laatste molecuul CO2 zal uitblazen lijkt weer minder veraf.

Een druilerige dag, regen op het raam, een stille file op de autosnelweg, vege tekens aan de wand.

Participatieve Democratie

2006-03-03T14:55:00.000+01:00

Wat Athene in de Gouden Eeuw was, is Mechelen nu: de avant-garde van het democratisch gedachtegoed. Terwijl in andere Vlaamse steden arrivistische parvenu's hun wil opdringen aan de moegetergde bevolking, wordt bij ons de burger uitgenodigd op buurtvergaderingen om mee de beleidsbeslissingen te nemen. Ik was gisteravond aanwezig op dergelijke buurtvergadering. Gezellige boel, moet ik zeggen, en de broer van Bertje-veeg-mijn-ogen-want-ik-ben-weer-aan-het-bleiten-Anciaux, de Koen, was ook aanwezig. Ik heb me fanatiek in de discussies gestort en ben alom geprezen voor mijn goede ideeën.
Idee 1: Zet onder het verkeerslicht dat op schijnbaar idiote reden midden in de straat zonder kruispunt op rood sprint, een bord met het opschrift 'bus in aantocht'.
Idee 2: Verwijder de dodelijk giftige taxusbomen met de aantrekkelijke rode besjes in het aan te leggen kinderpark.

Is dat nu niet ronduit prachtig? Het geeft mij in ieder geval een geweldige kick om op die manier mee te kunnen bouwen aan een leefbare wereld, vol samenhorigheid, verdraagzaamheid, tolerantie, liefde. I have a dream that one day this nation will rise up and live out the true meaning of its creed. We hold these truths to be self-evident that all men are created equal.

halleluia, praise the lord, amen.

Skype

2006-03-01T19:44:00.000+01:00

Dit is een oproep aan de 1 of 2 trouwe lezers van dit huzarenstukje der vaderlandse literatuur: koop uzelf een microfoon, een stel luidsprekers (van één lezer weet ik dat hij er heeft) en installeer Skype op uw masjien.
Ik richt vanaf nu namelijk elke avond een voorleesavond in, waarin ik reciteer uit eigen werk. Via teleconference kan u dan vragen stellen als u bepaalde zaken niet begrepen heeft of dieper wil ingaan op de wat moeilijkere aspecten van deze blog. Eventueel, als u wenst kunnen ook de onderwerpen bierdrinken en blote borsten op het programma gebracht worden, maar dat kan je best op voorhand bespreken.

Sol

2006-02-27T13:37:00.000+01:00

Verdjiffel, ik weet ze goed genoeg liggen, al lang trouwens, de sol. Tussen de fa en de la ligt de knakker. Maar toch, op mijn moment de gloire ging mijn wijsvinger knal verkeerd naar de la en niet naar de sol. Ik verzeker u, zo'n foute noot in de melodie, dat valt op. Al zeker bij doorwinterde pianisten, en dat was toch voornamelijk het publiek dat in de zaal zat. Maar ik heb niet lang getreurd en gedaan alsof die la wel correct was, met opgeheven hoofd en een glimlach van 'dat heb ik toch weer maar eens knap geflikkerd' het podium afgegaan, en dan als een sneltrein naar de receptie om witte wijn in witte bekertjes te hijsen.
Ik was in elk geval niet zo irritant als besnorde man met de verfomfaaide outfit en de dikke brilglazen die de volledige Kinderszenen van Schumann opvoerde, een hoogtepunt in de romantiek, maar op vrijdagavond toch iets teveel van het goede, me dunkt.

Nieuwe horizonten

2006-02-23T10:13:00.000+01:00

Reeds van jonge leeftijd ben ik een van de troetelkindjes van Onze Lieven Heer geweest en het aantal talenten waarmee hij mij beloond heeft is dan ook niet onaanzienlijk. Zeer vele van die talenten heb ik al verkend, gebruikt en misbruikt, sommige miskend, andere overschat.
Natuurlijk alles went, en steeds excelleren in wat je ook doet, is evenzeer boring.
Maar morgen, morgen zal alles anders, want dan sta ik voor de eerste maal in mijn leven op de planken van een echt cultureel evenement. Ik ga namelijk een groots pianoconcerto spelen in de academiezaal van het Mechelse conservatorium.
Voor de kenners geef ik kort de beginnoten mee: la do re mi fa mi re si sol.
U mag reeds beginnen applaudiseren, ik zou het ook doen.

Da capo al fine,
le Jacquesman

Comments op deze post mag u sturen naar Peter Blanker

't geweer van Mechelen

2006-02-16T15:23:00.000+01:00

Gisterenavond zat ik rustig een aantal kleppen binnen te wiggelen in een plaatselijke Mechelse kroeg toen het Geweer van Mechelen binnenkwam. Het Geweer van Mechelen is de lelijkste persoon die mijn stad wenst te tolereren op haar grondgebied. Ze hebben die knakker dus een geweer gegeven en daarmee moet hij iedereen omver knallen die lelijker is dan hijzelf. Ik zou dus de lezer die zich aangesproken voelt wensen te waarschuwen voor 't Geweer van Mechelen. Blijf liever weg als je niet zeker bent!

Knal-pot

2006-02-10T13:25:00.000+01:00

Woensdagavond was ik met mijn Ferrari Punto aan het scheuren over de wegen van het mistroostige Putte, het dorp met de voor onze Franssprekende landgenoten verfoeilijke naam. Plots hoor ik het geronk en gebrul van een rasecht racemachien, een geluid als tijgerbalsem voor uw oren. Zat er een echte Ferrari in mijn hol? Was ik op een trekker-trek festiviteit terechtgekomen? Francorchamps, Ecclestone, Marshallplan voor de walen? Nee, niets van dat, een wonder was geschied want de 44 pK bleek zich te hebben vermenigvuldigd.
Gezwind en met goed gemoed wou ik dan ook gebruik maken van deze onverwachte meevaller, en begon aan een inhaalmanouevre van het busje van de melkboer dat voor mij reed. Trouwens een vreemd uur om nog 'melk rond te dragen' hm, hm, asjetmijvraagt. Het engelengezang dat de Putse heide vulde toen ik het toerental de hoogte injoeg, werd echter abrupt doorbroken door een hels gekletter en geklangel. De arme melkboer moet zich boter geschrokken hebben.
Het bleek dat onze-lieven-heer weer de flauwe plezante had uitgehangen, en mij goed bij mijn sjokkedazen had toen de knalpot van mijn Ferrari Punto tegen de grond keilde. De jongedame naast mij sprong van 't verschieten op mijn schoot, en ik bezweer je, het is niet makkelijk om dan die losgeslagen mustang (mijn auto) nog tot bedaren en stilstand te brengen.
Om het verhaal kort te maken: een grol van 329 euro, maar wel een knalpot rijker !

't is al zo slecht nog nie

2006-02-08T13:54:00.000+01:00

De zwaarmoedigheid heeft me de laatste tijd krachtig in een wurggreep. Op den travoo zelden of nooit grondiger dilettantisme tegengekomen dan heden ten dage, en ook op Ebay lopen de zaken niet voorspoedig. In het restaurant gisteren was de serveuse vergeten een zetmeelbron op te dienen, en ik ben een paar schoenen kwijt, 't is te zeggen, ik vind ze niet. Administratief zit ik zwaar in de knoei met mijn vwatuur, met de banken, en met mijn gsm.
Maar toen ik gisteren in dat restaurant stiekem hoorde hoe een vrouw aan haar collega vroeg: 'Hoe snel rij jij met je campingcar ?', toen kwam ik alras tot de conclusie, 't is al zo slecht nie !

illegal mobility

2006-01-27T13:13:00.000+01:00

Miljaarde miljaarde miljaarde ! Iemand al gehoord van Proces-verbaal W6270 van de Federale Overheidsdienst Mobiliteit en Vervoer, Directoraat-Generaal Mobiliteit en Verkeersveiligheid, Directie Wegverkeer, D.IV. ? Ik wel, miljaarde miljaarde miljaarde. Verstuurd aan de heer Procureur des Konings Afdeling Politierechtbank.
De genaamde le Jacquesman heeft, ofschoon hij zijn Ferrari Punto heeft afgestaan of buiten het verkeer heeft gesteld, en ofschoon hij sindsdien geen enkel ander voertuig heeft ingeschreven tot op heden, nagelaten de kentekenplaat binnen de vier maand terug te sturen volgens de bepalingen van artikel 35, tweede lid van het KB van 20 juli 2001, betreffende de inschrijving van voertuigen.
Dit is hier een overduidelijk geval van gerechtelijke dwaling, want welke knakker staat er nu zijn Ferrari Punto af?
Eenieder die nog iets wil afspreken met mij zal naar Mechelen Die Scone moeten komen, want mijn Ferrari moet voorlopig op stal blijven staan. Het arm paardje is niet ingeschreven.

Gegroet, mobiele medemens, veel tijd heb ik niet, ik ga eBay afschuimen voor een goei trottinet!

het bankwezen

2006-01-02T13:19:00.000+01:00

Eindelijk heb ik mijn schaarse moed bij elkaar geschraapt en naar de afzetters van de Fortis geweest om hun te melden dat het voor mij gedaan is wat betreft financiering van hun buitensporige winsten. Ik zeg tegen hen: 'ik kom twee zichtrekeningen afsluiten". "Ah, dat gaat niet, komt volgende week nog eens terug, want nu zijn we de intresten aan 't berekenen." Intresten berekenen, my ass. Ze zijn gewoon weer aan 't berekenen hoeveel ik moet betalen aan hen om geld te mogen afhalen en dergelijke kul.
Dat is een groot verschil met mijn nieuwe favorieten Argenta en Rabobank. Bij Argenta werd ik vandaag ontvangen door een knappe rondborstige die me met de breedste glimlach aansprak, en me zo het gevoel gaf dat ik thuiskwam na een lange reis vol ontberingen. Vandaar dat ik niet 1 maar direct 2 rekeningen heb geopend, én Internet-bankieren, en drie bankkaarten.
Bij de Rabobank mis ik die rondborstige openhartigheid, maar dat wordt dan weer keihard goedgemaakt door de buitenissige opbrengsten die hun fondsen mij opbrengen, zodat ik vandaag ook weer een gedeelte van mijn kapitaal van mijn Fortis spaarrekening naar mijn Fortis zichtrekening heb gebracht, en zo verder naar mijn Rabobank zichtrekening, zodat ik van daaruit mijn Rabobank effectenrekening kan spijzen.
Al maar goed dat Ethias-rekening nog enige stabiliteit vertoond, maar die kan ik dan weer niet meer raadplegen want ik ben mijn paswoord vergeten.
Nog even nadenken wat mijn pensioenspaarstrategie gaat zijn voor 2006, en we zijn er weer vanaf voor een jaar.
Ge moet verdomme in dezen tijd van het jaar al een master in financiewezen hebben doorworsteld wilt ge nog een beetje cash geld zien te versieren om in uw sok te steken.

Nieuwjaar

2006-01-01T13:49:00.000+01:00

't is zover, we zijn goed en wel in het fabuleuze jaar 2006 aangekomen, een jaar dat zwanger is van verwachtingen. Gaarne had ik mijn talrijke lezers het allerbeste toegewenst in dit jaar. Dat alle kwal en komkommer mogen ruimen voor vrede en pijnloos geluk, dat de liefdelozen mogen zweven op de vleugels van een jonge verliefdheid, dat de thuislozen zich mogen laven aan een warme geborgenheid, dat de werklozen eindelijk ook eens een poot uitsteken en zoals iedereen hun deel van de belastingen betalen, dat de zieken genezing mogen vinden en troost in een medelevend woord.
en vooral dat sex en oppervlakkig plezier nog meer de leidraad wordt van onze eindeloze consumptiedrang !
Dat, mijn beste lezers, wens ik jullie toe !

literatuur

2005-12-31T16:21:00.000+01:00

Ben vandaag begonnen in een meesterwerk der Vlaamse Literatuur: Het Verdriet van België, door Hugo Claus. Een citaat:
Niet zo lang geleden dacht hij (..) dat moeders pijn in hun buik kregen, de weeën, en dan snel naar de wc waggelden, hurkten, kakten, dat de drol meteen door buurvrouwen uit het water werd gehaald voor hij kon smelten, en op het zeil van de keukentafel werd gelegd, waar hij teder tegen elkaar koutende ouders tot een kind werd geboetseerd, waarop, door intens gebed opgeroepen, vanuit het raam of de schoorsteen een wind begon te waaien die neerstreek over de bruine klei, de adem van God die leven blies in de stront die kleuren kreeg en als van rubber begon te plooien en zich uit te rekken, en dan brulde naar zijn mama om de eerste papfles.
En ik die dacht dat door copulatie en ejaculatie de conceptie tot stand komt, tss...

Zone dertig plaag

2005-12-29T12:10:00.000+01:00

Zoals het een gierig pseudo-intellectueeltje als mezelf betaamt, lees ik dagelijks de Standaard Online. En welk bericht tartte daar mijn verbeelding en gezond verstand? Het volgende:

Procureur-generaal tegen flitsen in zone-30

BRUSSEL - Procureur-generaal van Gent Frank Schins en de provinciegouverneur van Oost-Vlaanderen André Denys hebben een brief geschreven naar alle politiezones van Oost- en West-Vlaanderen waarin ze vragen om niet langer te flitsen in zones-30. ,,Besteed uw tijd nuttig en hou snelheidscontroles op plaatsen waar veel zware ongevallen gebeuren'', schreven ze. Federaal minister van Mobiliteit Renaat Landuyt (SP.A) vindt dat die oproep blijk geeft van gezond verstand. ,,Maar dat betekent niet dat de regel niet meer bestaat. Elke chauffeur wordt geacht zich aan de maximumsnelheid te houden. Ook in zone-30''.

Als ik probeer het mobiliteitsbeleid tracht samen te vatten kom ik tot de conclusie dat 1) men heel Vlaanderen volzet met zones dertig; 2) men zelfs de gemeentes boetes oplegt die dit niet op tijd voor de bakker kregen 3) men dan zegt dat dit eigenlijk tijdverlies was en tegen het gezond verstand.

Als man van de reden kan ik soms moeilijk aarden in dit vlakke land.

psychologische test

2005-12-28T10:17:00.000+01:00

zonet via electronische post een psycho-analytisch profiel opgesteld van mezelf opgesteld, genaamd Dr. Phil's Test. Ik had 46 punten en word gekarakteriseerd als '
Anderen zien je als fris, levendig, charmant, amusant, practisch en altijd geïnteresseerd. Iemand die constant in het centrum van de aandacht staat, maar behoorlijk goed uitgebalanceerd, zodat het niet naar je hoofd stijgt. Men ziet je verder ook als vriendelijk, begrijpend en meelevend. Iemand die de ander altijd een hart onder de riem geeft en probeert te helpen waar hij kan'.

Dat het niet naar mijn hoofd stijgt, wist ik al langer, tenzij de bloed-Gouwe Sjarel verhouding danig verstoord raakt. Het is eigenlijk die verhouding die de drijvende kracht van mijn psyche is. Zo ben ik na een Gouwe Sjarel of twaalf niet meer fris en levendig, maar eerder een apathische spons met veel dorst. Ik ben ook nog niet veel mensen tegengekomen die mijn bloeddoorlopen ogen en mijn tong in fricassee charmant vonden.
Ik vind mijzelf dan wel uiterst aantrekkelijk, en zoek dan meestal een cafeetje uit met een grote spiegel.

the piano

2005-12-27T21:01:00.000+01:00

prachtige schijf voor elkeen die twee maanden piano les volgt: greensleeves

Alas my love you do me wrong

To cast me out discourteously

When I have loved you so so long

Delighting in your company

Your gown was of the grassy green

Your sleeves of satin were hanging by

Which made you be a harvest queen

Yet you would not love me

Green sleeves was my all my joy

Green sleeves was my delight

Green sleeves was my heart of gold

And who but my lady green sleeves

Alas my love you do me wrong

To cast me out discourteously

When I have loved you so so long

Delighting in your company

back online

2005-12-27T20:05:00.000+01:00

Eén reden voor mijn scherpte is een onverhoopt schone reis naar het land van de onverhoopt schone kinderen. Met een overmaat aan testosteron in je gammele leden zou ik niemand aanraden een gelijkaardig exploot te ondernemen, want bij één knakker die ik ken is het niet goed afgelopen. Ikzelf was het meest geïnteresseerd in kunst, en heb voor de vader van een vriendin van mij een prachtige reproductie gekocht van Egon Schiele, een arme, getormenteerde ziel, meer nog dan mezelf. Jügendstil, kubistische architectuur, Mies van der Rohe, Kafka, Kundera, noch anderen konden met moeite mijn grijskoude snakken naar cultuur bevredigen.
Over onze tussenstop in Köln kan ik zeer kort zijn: décolletés dieper dan de zee zouden moeten verboden worden. En ik ben nog niet vergeten wat den Duits heeft uitgevreten in 14-18 en 40-45.
Morgen met een gelijkgegende (mijn broer) Gouwe Sjarels kappen.
do videnia, slivovice, becherovka, kapr !

Le désir de l'homme, c'est le désir de l'autre

2005-06-13T21:38:00.000+02:00

Hoera, een mens is nooit te jong, te oud of te slim om bij te leren, zo heb ik maar weer gemerkt. Want wie zou bevroed kunnen hebben dat ik in Gent of all places de verlichte ziel zou tegenkomen die niet alleen ook al eens van de blauwe patat heeft gehoord, meer zelfs, die mij tevens de naam ervan zou kunnen vertellen. Hou u vast, want hier komt-ie: Vitellotte. Mocht er ooit een vrouwelijke nagezaat van 's schrijvers wilde lendenstoten voortkomen, haar naam is gekozen!
Om deze eindeloze voorzomeravonden door te komen, begeef me allengs tussen het kruim van de Mechelse fitness boys and girls, en jakker ik mezelf op de bonkende dreunen van Underworld of Rammstein af op een veredelde hometrainer: spinning. In tegenstelling tot collega-bloggers hoef ik niet naar onze zuiderburen - verketters van een Verenigd Europa - om grenzen te verleggen. Neen, ik doe dat in een steriele aerobics-zaal, volgestouwd met mechaniek, vette lichamen, teveel decibels en de geur van heldenzweet, althans als ik de olijke spinleraar mag geloven. Enfin, ik vind sporten in een onpersoonlijke setting uiteindelijk toch veel uitdagender; dan ben je tenminste zeker dat je het voor de sport doet, en niet voor de kameraadschap ofzo.

het bal van de burgemeester

2005-06-09T21:33:00.000+02:00

Op den boulot hebben ze mij goe liggen gehad, die speelvogels toch. Het is alsof ik als opdracht gekregen heb: "makker, ziet dat ge dit jaar Parijs Dakar wint. Ge hebt hier een prachtig masjien, alles erop en eraan, de buit is nu al binnen", en dat dan blijkt dat ik een verroeste fiets heb gekregen. Daar geraakt ge dus niet ver mee, hoogstens tot in Versailles, maar zeker niet voorbij Gibraltar. Het zijn grapjassen bij ons.
Uiteraard laat ik dat niet aan mijn jeugdig hartje komen en vlieg ik er elke dag keihard in. Zo ook vandaag, om kwart na de zeven zat ik reeds op mijn eigen verroest masjien met stormweer en harde wind te fietsen langs la Dyle, langs de E19, brug op brug onder terug brug op, om 12 uurtjes later hetzelfde traject terug te crossen. Rond den twaalven tien minuutjes proviandpauze genomen, en dan in een ruk tot half acht doorgewerkt. Ondertussen nog een sollicatiegesprekje afgenomen, enzovoorts enzoverder.
Gelukkig heeft de Mechelse burgervader, mr. Bart Somers himself, mij per persoonlijke email uitgenodigd om deelgenoot te zijn van zijn bal. Ons kent ons, ook in Mechelen, maar de Somers heb ik op spam gezet.

Materialisme

2005-06-06T20:21:00.000+02:00

Vandaag voor de eerste keer sinds lange tijd naar de plasmaferese gegaan. Hiervoor krijg je twee bonnetjes in plaats van één voor gewoon bloed geven. U kan raden waar mijn voorkeur naar gaat, hahaa! Enkel, door het vergaren van al die bonnetjes wordt mijn leven er niet eenvoudiger op, want je moet die bonnetjes dan natuurlijk ook weer spenderen. En dan komen we op het terrein dat onze maatschappij groot heeft gemaakt maar de Amerikaanse nog groter, het onvolprezen materialistisch consumptiegedrag. En vermits mijn indifferentiekromme door een invisible hand naar steeds maar meer wordt gedreven, zou ik binnen de kortste keren geen druppel bloed of plasma nog in mijn tere lijf overhouden. Gelukkig hebben die knapen van 't rood kruis daar beperkingen opgezet.
Enfin, de vraag die me vanavond en ook de volgende weken zal bezig houden, is de volgende: zou ik beter met de 25 bonnetjes die ik al heb shampoo's van 1 bonnetje, en Kiekeboes en Sussen en Wissen van 1 bonnetje nemen, of zou ik sparen voor de Philips keukenrobot van 33 bonnetjes, in acht nemende dat 22 van de 25 bonnetjes vervallen op 31 december van dit jaar? Of straffer nog, voor de Kärcher hogedrukreiniger van 104 bonnetjes? En zou ik reclameren voor die 8 bonnetjes (=2600 ml plasma) die ik nog had liggen, maar die vervallen bleken?
U ziet, zelfs het poghe om 't hoghe verstomt achter de lokroep van de moderne sirene.

Psychoanalyse

2005-06-04T14:31:00.000+02:00

Zelfs in het Mechelse is het niet altijd mooi weer. Ook nu niet, met een krachtige zuidwester en af en toe een streepje regen. Dat kan natuurlijk mijn humeur niet verknallen, dat bevindt zich weer in bovenstebeste toestand.
Een aanleiding hiervoor is het partijtje dat ik gisteren heb meegemaakt met een tweehonderdtal gozers en gozerinnen van mijn werk, ter ere van het tienjarige bestaan ervan. Ondanks de pijnlijke conclusie dat ik een eenzame uitgestoten paria in dat clubje ben, heb ik me daar ontzettend geamuseerd. Sjampie, du vin blanc, du vin rouge, en een peloton Bock pilsjes zaten daar voor veel tussen. Voeg daarbij mijn sterk waarnemingsvermogen en een groot gevoel voor humor, en je bent al een heel end op weg op zo'n avond. De grol van de avond bleek dat de gevreesde toorn van de companie een ouw moemoeke met een grijze krullenbol is...
Je ziet, vandaag zal je van mij geen maatschappijkritische uitlatingen lezen, zeer zeker niet. Enkel de diepe wens dat al uw verborgen angsten eigenlijk ook maar brave ouw moemoekes met grijze krullenbollen blijken te zijn.

De Mechelse Koekoek

2005-05-30T18:35:00.000+02:00

Ik heb die van ons weer tegen haar staar moeten geven: ze heeft met onze laatste centen van de maand nen Humo gekocht, en de Gazet van Antwerpen. Dat laatste vind ik niet erg, want sinds de fusie met de Gazet van Mechelen in 1996 is dit nog de enige kwaliteitskrant van Vlaanderen. Maar van dat links opruiende boekje van en voor langharig werkschuw tuig heb ik meteen elke bladzijde met een goei kwak Pritt besmeurd, en dan voor een nachtje onder de wielen van mijn Ferrari gelegd.
De Dag van het Park, uiteraard géén artikeltje waardig in den Humo, was in de prachtige Dijlestad alweer een groot succes. Jammer genoeg hebben we Günther Neefs gemist, maar de North Side Boys waren een mooie troostprijs, en ook de kinderboerderij was heel tof. Een speciale vermelding wil ik hierbij maken van de twee rare beesten met blauwe kop die zich schaamteloos lieten gaan in een ongeremde paringsdans, en ook de voor de Leopardtank onder de kiekens: de Mechelse Koekoek!
Helaas heb ik geen glimp opgevangen van dat ander kieken, de Mechelse Blaaskaak.

le marriage

2005-05-29T14:13:00.000+02:00

Gisteren deelgenomen aan een feest ter ere van het huwelijk van twee jonge mensen, daar waar Pallieter zijn kornuitenstreken praktiseerde en ook daar waar Louis Zimmer met radertjes speelde. Het was een gezellige bedoening daar. De bruid was getooid in een pakje uit twee delen, met een bloemmotief en een sleep. De bruidegom was gehuld in een gehuurd kostuum. Zelf had ik me voor de gelegenheid een half uur voor aanvang naar de kleermaker gezeuld, en me laten kleden als een sportieve young urban.
En ook hier was hij weer present, Michel Sardou met zijn Lac du Connemara, jong en oud ophitsend tot het zwaaien met zijn serviette. Waar komt dit fenomeen toch vandaag, en wat maakt het zo populair bij alle generaties? Want wat heeft deze verlaten streek in Ierland te maken met een Vlaamse huwelijksbelofte? Wie het weet, mag het melden.
De polonaises waren goed, de slows melig en Bryan Adams per definitie afgezaagd. Maar gelukkig was Meat Loaf er niet bij, en hebben we er toch een lap op kunnen geven!

locked out

2005-05-25T18:42:00.000+02:00

Voor de eerste maal dit jaar kan ik ten volle van mijn investering genieten door me neergevlijd te hebben op het terrasje in de ondergaande zon, met zicht op de prachtige kloostertuin en enkele nieuwe stadstuintjes. Zo'n ontspannende sfeer is een ideale inspiratiebron voor mijn literiare aspiraties, en ik wou dan ook nog vlug wat bronmateriaal opsnorren dat ik links en rechts had verzameld, recensies uit de wereldliteratuur, geopolitieke commentaren, socio-economische analyses en dergelijke meer. Enfin, dit materiaal ligt uiteraard niet op het terras, maar binnen. Ik wil dan ook naar binnen gaan, maar wat merk ik? Mijn allerliefste paardebloempje heeft in haar verstrooidheid de arme blogger buitengesloten, en is daarna rustig vertrokken met de wagen voor minstens een uur of twee, god weet waar naartoe.
Uit mijn eigen huis gezet door mijn eigen lief!

Bij deze richt ik dan ook een oproep naar de gulle medemens die voor mij een speleologie-setje wil betalen, want hier diep onder de sloef is het donker, kil en eng.

Filantropie, da's toch zoiets met postzegels, niet?

2005-05-23T19:10:00.000+02:00

Ik heb me weer eens laten gaan ten dienste van de anonieme medemens, en weeg nu ongeveer 400 g minder. Al die vluchtmisdrijven en nachtelijke straatraces van tegenwoordig moeten menige zak bloed kosten. Daarom heb ik de naald in de arm laten steken en een vol zakje Appellation Jacquesman Controlée laten tappen. De gelukkige invalied die daarvan mag proeven zal nogal een trip krijgen, me dunkt!
Meteen na het wegtrekken van die plotse sterretjes rond mijn knar werd ik aangesproken door een sympathieke, doch enigszins geleefde vrouw in een zomers geel t-shirtje, maar zonder uitpuilend okselhaar.
"En," vroeg ze me, "Uwen eerste keer?" Zonder te wachten op mijn antwoord begon ze daarna openhartig te vertellen over haar scheiding, haar daaropvolgende depressie, haar daaropvolgende promiscuïteit, haar daaropvolgende AIDS-onderzoek en uiteindelijk haar daaropvolgende trouwe bezoeken aan het bloedtransfusiecentrum.
"Amai mijn sjokkedaze", zei ik, dronk nog wat gratis koffie en was daarna de piste in. Dat waren weeral twee goei daden vandaag.

De politie uw vriend

2005-05-22T14:42:00.000+02:00

Om een ongekende reden was ik aan het surfen op de website van de partij van Bartje, en al gauw ontdekte ik een veldje waar je vragen kon stellen. Vlug had ik er een bedacht: ze handelde over het mysterie waarom hier te Mechelen de verkeerslichten op groen staan als er niemand in de buurt is en op rood springen zodra er een auto aankomt, een fenomeen dat mij wel intrigeert.
De vraag is initieel toegekomen bij Gert Verreth, communicatieverantwoordelijke. Verreth heeft de vraag doorgestuurd naar Tom Lamberts van de stad Mechelen, functie onbekend, met het verzoek de vraag terstond over te maken aan de politie. Lamberts liet er geen gras over groeien en schakelde meteen hoofdinspecteur Ghislain van de lokale verkeerspolitie in. Ghislain heeft dan de zaken eens netjes op een rij gezet en sindsdien weten wij dat
- de verkeersintensiteiten nogal verschillend liggen op de verschillende wegsequenties en er tekent zich niet altijd een duidelijk beeld af in de ochtend- en de avondspits, waardoor niet kan bepaald worden in welkerichting de groene golf moet ingesteld worden ;
- de onderlinge afstand tussen de kruispunten verschilt, zodat vanuit de twee richtingen naar hetzelfde kruispunt de aanrijtijden verschillen en zo de timing van het kruispunt verward zou geraken ;
- de complexiteit van sommige kruispunten het niet mogelijk maakt (bijv.Brusselpoort, Nekkerspoel/Zandpoortvest/N15 dat in relatie staat metKeizerstraat, Raghenoplein dat in relatie staat met Augustijnenstraat)
- het busbeïnvloedingssysteem voorrang verleent aan de autobussen, waardoorde groene golf zou moeten onderbroken worden. Het is of een busbeïnvloedingssysteem of een groene golf, maar vermits die laatste inMechelen in de praktijk niet haalbaar was, werd voor de busbeïnvloeding gekozen.

Ik wil eigenlijk maar zeggen dat Mechelen een stadje is met het hart op de juiste plaats voor de burger!

2005-05-18T18:08:00.000+02:00

Jongens jongens, wat een avonturen heb ik alweer meegemaakt, totally incredible, man! Voor een verslagje links of rechts kan je bij mijn vriend of vriendin terecht.
Ik zou graag even de geschiedenis van de Keunekapel willen schetsen: Deze duinenkapel werd gebouwd in 1906 door de familie Lafosse uit Brussel. De inwijding gebeurde op 23/7/1907 door deken Ostyn (Veurne).
De kapel werd voor eredienst opengesteld tijdens het 'badseizoen' van 1907. Tijdens de Eerste Wereldoorlog deed de 'Keunekapel' dienst als parochiekerk voor de Nieuwpoortse vluchtelingen. Toen de nieuwe kapel van de zusters Paulinen (Strandlaan) werd geopend, werd de 'Keunekapel' voor de eredienst gesloten op 19/7/1935 en verkocht aan een kunstschilder die het ombouwde tot villa zonder uiterlijke wijzigingen. Pas sinds de jaren '40 kreeg de 'Keunekapel' zijn naam. De duinen rondom de kapel waren een favoriete plek voor tal van 'dunekeuntjes' (duinekonijntjes). Zo'n 10 jaar geleden werd de eerste fase van het park rondom de kapel voltooid. Vorig jaar (2000) werd de tweede fase beëindigd inclusief het Beeldenpark. Dit is een realisatie van de dienst Cultuur en de Groendienst van de gemeente Koksijde. Dit park is volledig gebouwd op de flanken van de duin waarop de Keunekapel troont. De Keunekapel wordt permanent gebruikt voor tentoonstellingen. De organisatie van deze tentoonstellingen is in handen van de Werkgroep Kunst in Baaltje i.s.m. de dienst Cultuur Koksijde.

Naar verluidt gaan binnenkort de repetities starten van een nog op te richten rockgroep 'Blogspot'. Zou hun eerste optreden misschien in de Keunekap plaatsvinden?

Holahi holaho - het leven dat is een kado!

2005-05-12T21:32:00.000+02:00

Gegroet, mijn lieve lezers,
Mijn leven is weer een kado geweest, amai mijn sjokkedaze! Alle geneugtes van het leven zijn in een razend tempo de revue gepasseerd: de voldoening van zware lichamelijke arbeid, de verzadiging van een copieuze maaltijd, de lichte dwelm van een krachtige wijn, de boost van een sterke kop koffie, het gelach om een goede grol, de tevredenheid over een opgelost probleem.
Sombere tijden wachten echter om de hoek: sociale verplichtingen opgelegd in een verleden nopen mij om een weekend op te trekken met naïeve idealisten uit de 'sociale sector'. Enkele kenmerken van deze lui: links als het westen op de kaart, werkschuw, lelijkharig, barstend van zelfmedelijden, behorend tot vele minderheden, en vooral slechtslechtslecht gekleed.
Hopelijk valt die andere knar een beetje mee.
In ieder geval, we moeten erdoor, and if it doesn't kill you, it makes you stronger...

Geluk is van korte duur

2005-05-10T19:55:00.000+02:00

Mijn hart is gevuld met droefnis. Mijn trouwe vriend is met een zware metabole aandoening buiten strijd gevallen. Enkel een serieuze chirurgische ingreep lijkt hem nog te kunnen redden. En dit is niet zonder risico's gezien zelfs na grondige anamnese de diagnose nog niet met zekerheid is gesteld. En ik ben ook niet zeker dat mijn hospitalisatieverzekering de uitgaven zal dekken. Diepe diepe droefnis vult mijn hart.
Om mijn zinnen wat te verzetten heb ik geprobeerd om wat te surfen op het gemak terwijl ik mijn gevoeg deed, maar dit gaf me niet zoveel plezier als anders. En ook die soja-frisco van zonet schijnt niet te helpen.
Maar ach, dadelijk komt mijn lieve boterbloempje thuis, en zij zal wel voor voldoende afwisseling zorgen...

Naastenliefde

2005-05-09T18:25:00.000+02:00

Gisteren naar een film gekeken die Meet the Fockers heette. Een zeer gezellige prent was dat, met veel toffe grappen. Het ging over een vent die een hele grote mobilhome had, en op bezoek ging bij andere mensen. Die man met de mobilhome bleek echter een beetje asociaal te zijn, maar op het einde van de film was iedereen terug vriend met elkaar.
Naastenliefde is het bindmiddel dat onze wereld samenhoudt. Het is het mooiste geschenk dat we elkaar kunnen geven. Dit elke dag weer mogen beseffen vult mijn hart met heel veel vreugde.

jaloersheid

2005-05-08T14:04:00.000+02:00

Die van ons was weeral zo jaloers als de pest op mijn ziekte van vorige week en nu is ze zelf ziek! Ken je dat, als je aan het spelen bent met een autootje en zij dat dan ook moet hebben? Nu doet ze dat dus ook met ziektes. En natuurlijk doet alles bij haar meer pijn, moet ze harder hoesten en meer snutten. Maar de koortsthermometer heeft ze nog niet durven pakken, want die geeft de naakte cijfers zwart op wit.
Hier in het centrum van het land regent het weeral pijpenstelen. Onze onderbuurman trekt zich daar echter geen lap van aan, en blijft steevast aan zijn tuintje werken. Die vent is van volgens mij van teflon: die wordt niet nat, dit in tegenstelling tot zijn bankirai terrasje dat volgens mij nu al rot is.

Les résultats

2005-05-05T17:30:00.000+02:00

Ziezo, het is geweten en bevestigd: Mechelen is de blog-hoofdstad van Vlaanderen. Een nek-aan-nekrace met Merelbeke weliswaar. Het moet een klap in het gezicht zijn van hen die meer stroomopwaarts de Dijle wonen, en omwille van de nabijheid van een 'universiteit' het culturele middenveld als het hunne beschouwen, dat hun stad op een beschamende nul stemmen is blijven steken.
Gisterenavond, na het wegtrekken van de ziekte, toevallig nog langs deze plaats gereden, en het deed me pijn om te zien hoe deze eens zo levenslustige provinciestad meer en meer verwordt tot een troosteloze getto, waar wetteloosheid de plaats van charme heeft ingenomen, en waar je uit angst om geflitst te worden geen scheet meer durft laten, en waar ze nu blijkbaar ook Volvo's omtoveren tot een kampvuur om...tja, waarom eigenlijk?
Maar men laaft er nog steeds de dorstigen, en ik was een van hen.

Vraag van de week

2005-05-04T17:35:00.000+02:00

Très occupé

2005-05-04T12:14:00.000+02:00

lectori salutem!

vooreerst mijn welgemeende verontschuldigingen voor mijn onaangekondigd wegblijven! Niettemin streelt het mijn zo al grote ego dat enkele fansites reeds angst en vertwijfeling hebben uitgedrukt. Maar wie wil er nu een voorspelbaar, commercieel afgeborsteld substituut van een superstar zijn, terwijl je in feite een grillige rebel without a cause bent? Juist, niet le Jacquesman! Dus eigenlijk zijn die verontschuldigingen ook niet zo gemeend, maar dat mag je niet verder vertellen.
Gelukkig lig ik nu te bed met 102,11°F, en heeft de dokter me huisarrest gegeven, zodat ik weer wat tijd kan vrijmaken voor jullie, mijn lieve lezers. Een virale infectie heeft me lekker te grazen genomen. Buiten de pijn in mijn knar, het gloeiende gevoel, het lekkende zweet, de tranende ogen en de tintelende spieren voelt het een beetje aan alsof ik een goeie J hebt geknald, en daar zijn we dankbaar voor. De hoge koorts zette me eens te meer aan het denken over klassieke thema's als leven en dood, liefde en haat, war and peace, en nog van die zever. Ik ben liever niet dood en wel levend, en veel meer valt er daar niet over te vertellen. En zeker niet nu de grootste ploeg van 't land kampioen gespeeld is.
Aan de groene vingers onder jullie kan ik melden dat de blauwe patatten veilig en wel onder de zwarte grond zitten. En ik heb het met mijn eigen bruine ogen gezien, ze waren blauw als smurfen.
Ik wou dat mijn smurfin nu bij mij was om me te verzorgen, maar helaas, de veiligheid van de mannen van 't spoor gaat voor. Of zijn het de mannen van 't spoor zelf die voorgaan? Niets is zo erotiserend voor een vrouw als een man in uniform. Ik maak me grote zorgen, zeker nu ik in de woonkamer reeds verschei keren het duivels boek 'waarom mannen niet luisteren, en vrouwen niet kunnen kaartlezen' heb zien liggen, en steeds op een andere bladzijde.
Maar ach, Guyke-parkeert-uwe-fiets-maar-tussen-mijn-tanden-Verhofstadt staat slechter getrokken, en niets verzacht het eigen leed beter dan vermaak om anders leed!

op 't Scheld met 't spoor

2005-04-25T21:06:00.000+02:00

Man I'm tired. Vorig weekend heb ik mezelf weer schromelijk overschat en daar moet ik nu natuurlijk de tol van betalen. Ik had mezelf een zeer strak schema opgelegd van acti- en festiviteiten, beginnende met een wellness-verblijf in het Parc Naturel des Hautes Fagnes, samen met enkele vrienden en vriendinnen. Sommige personen raakten er echter dusdanig door de dolle dat zij met bier de sauna-stenen besprenkelden. Dit deed mij denken aan de geur van een mouterij. Een andere gast was ook door de dolle en liet een fel geurende flatus in diezelfde sauna.
De dag erop had ik alras in de smiezers dat de bevoorrading maar zus en zo was, en dat tegen de avond alle lekkernijen zouden uitgeput raken. Mijn beslissing was dan ook ook vlug gemaakt: vlug nog even een barbecue preparen, de gala-kledij aan en als de gierende donder naar een Vlaams-Brabantse universiteitsstad, waar ik verwacht werd op een feestje voor de levensgezelling van den Beast, een kennis van me. Ik heb daar veel gepraat met andere aanwezigen, en zelfs met sommige van hen nageltjeklop gedaan.
Maar zoals in de opera had ik het hoogtepunt van het weekend voor het einde gehouden: via een oude bekende van me was ik binnengeraakt op een exclusieve boottocht van doorwinterde spoormannen op 't Scheld. Met veel respect en ontzag heb ik naar de verhalen geluisterd die deze mannen me een voor een vertelden. Samen met de indrukwekkende landschappen die als in Melopee voorbijgleden werd ik hierdoor vervuld van gevoelens van nederigheid en bewondering, voor de ontzaglijke krachten van de natuur en de moedige pogingen van de spoormannen om deze te breken. Waw ! Ik stond dan ook vol begrip dat een van hen door de dolle geraakte, en als van den Duvel bezeten leek.
U begrijpt dat al deze gebeurtenissen een diepe indruk op me hebben nagelaten, en dat ik daar toch even van moet bekomen.

Connards partout!

2005-04-21T19:43:00.000+02:00

Vandaag een uitzonderlijk aantal connards tegengekomen, maar omdat de zon schijnt en het voor vele mensen straks weeral Wittekerke is, zal ik de negatieve energie opgewekt door deze connards omzetten in een positieve boodschap voor de mensheid!
Want zeg nu zelf, als een grijze knakker van het Duitse Rijk erin slaagt om op 82 jarige leeftijd de baas te worden van alle katholieken - nota bene het enige Rijk waar Lucifer zelve de scepter heeft gezwaaid - dan liggen de mogelijkheden toch voor het grijpen in dit leven!
De enige andere religieuze grijze knakker die ik ken, is Metuzalem, en die deed er meteen nog een overdreven schepje bovenop, met zijn 969 jaar.
In de sjampoeter-streek zijn ze deze grijsaard niet vergeten. Hij is daar de naam van een fles, het equivalent van 8 gewone flessen. Vergeleken met de Nebukadnessar is dat maar klein bier, want die is het equivalent van wel 20 gewone flessen.
Die Nebukadnessar is dan weer eigenlijk dezelfde als Nabuko Donosor, en als ik me niet vergis is dat ook een hond met een kop in twee stukken. Zijn baasje heet Van Anus. Treurt dus niet, het leven biedt voor elk wat wils:

dir zit nin hittintit ip minnin itti virdimmi, dir zit nin hittintit ip minnin itti virdimmi, dir zit nin hittintit ip minnin itti virdimmi,
hittin, tittin, tittin, tittin, tittin, tittin, tittin, tittin, tittin,

Blackie leeft !

2005-04-14T18:42:00.000+02:00

Een mirakel is geschied. Blackie is alive, alive ! Sinds gisteren kan le Jacquesman het woord stofzuigen uit zijn zo al beperkte woordenschat schrappen. En bij uitbreiding gaat er dan meteen ook kuisen, schuren, afwassen, wassen, was ophangen, was strijken, en alle aanverwante onwoorden uit die geen bestaansrecht hebben in het leven van een echte vent.

Onlangs door toedoen van een andere echte vent zijn er weer kiemen gelegd voor nieuwe projecten. Blijkt immers dat er in Onze-Lieve-Vrouw-Waver blauwe patatten worden gekweekt, en daar wil ik toch wel eens het fijne van weten!

de cépage van 2004

2005-04-12T21:41:00.000+02:00

Bacchus heeft mijn gebeden aanhoord, en mij via zijn eerste adjudant de Fons laten weten dat de grand cru pas voor september zal zijn. Des te trager de gisting, des te meer aroma's, luidt een van de bekendere deviezen van de Waverse Wijngilde. Hun allerbekendste, bijna sloganeske slagzin blijft 'met Waverse Wijn geen koppijn', en dat maakt me blij. De Fons zag ook aan de vorm van de belletjes in de dame-jeanne, dat de appel-melkzuurgisting volop bezig was, en ook dat maakt me blij.

We hebben dan maar 34 l kriekensap besteld, en een nieuw dame-jeanne.

Alweer een weekend voorbij, alweer een blog erbij

2005-04-10T20:32:00.000+02:00

bongiorno les autres,
't is zo wijd, ook le Jacquesman heeft zich een blog aangeschaft en zal vanaf nu ten gepasten tijde de wereld verblijden met berichten over zijn stoutste dromen, diepste geheimen en grootste conneries.
Dees weekend heb ik echter van niet al teveel conneries getuige mogen zijn, behalve dan dat er alweer een zot uit Leuven de dertig gepasseerd is én daarvoor nog bier had gekocht voor mij ook. Evidemment heb ik een prima beentje voorgezet om een koppel van die biertjes leeg te slurpen. Er waren ook nog andere mensen (http://granttaylor.blogspot.com en http://stielo.blogspot.com).
Ook heb ik voorbereidingen getroffen voor een topconnerie die morgen zal doorgaan, wanneer eindelijk de zoete vruchten van mijn arbeid zullen gebotteld worden. Jawel, de allereerste "Domaine Deux Moutons", een Appellation Champs de Souffle Constipée, zal dan op fles getrokken worden. Deze escapade zal georkestreerd worden door de voorzitter van de Onze-Lieve-Vrouw-Waverse fruitwijnmakers zelve, de Fons. De Fons heeft reeds meer dan dertig jaar ervaring op zijn kerfstok, en heeft mij verzekerd dat de appel-kweeperenwijn een schitterende wijn is. We zullen zien, maar vooral proeven. Doet allen de fons een plezier en ga een keertje kijken op http://www.waversewijngilde.be!